Polska Misja Katolicka


    Wielki Post w tym roku rozpoczyna się 1 marca przypadającą w ten dzień Środą Po- pielcową. Główne przesłanie tych dni koncentruje się na przygotowaniu chrześcijan na najważniejszą uroczystość roku kościelnego, czyli Wielkanoc, inaczej – na Zmartwych- wstanie Pańskie.

Wg Biblii okres ten trwa 40 dni. Wydarzenia Starego i Nowego Testamentu potwierdza- ją, że liczba 40 ma ważne znaczenie symboliczne: oznacza pełnię – tak długi był czas potopu, 40 lat trwała wędrówka Ludu Wybranego, przez 40 lat uciekinierzy z Egiptu mogli spożywać mannę jako pokarm umacniający ich w drodze, przez 40 dni Mojżesz przebywał na górze Synaj po spotkaniu z Bogiem, Chrystus przez 40 dni poprzez post i umartwienie przygotowywał się na pustyni na rozpoczęcie swojej misji głoszenia Do- brej Nowiny. Po 40 dniach od swego Zmartwychwstania wstąpił do nieba. Liczba 40 systematycznie pojawia się więc w Piśmie Świętym i ma swoje głębokie uzasadnienie. Historycznie rzecz ujmując, okres ów w chrześcijaństwie rozwijał się długo i przybierał różne formy. W pierwszych wiekach obejmował tylko Wielki Piątek i Wielką Sobotę, w III wieku poszczono cały Wielki Tydzień, zaś od momentu, kiedy chrześcijaństwo uzy- skało prawo do wolnego wyznawania religii w cesarstwie rzymskim (IV w.),wynosił już 40 dni. Od XVI wieku w Środę Popielcową posypywano głowy popiołem na znak pokuty. Z postu wyłączone były (i nadal są) niedziele, jako pamiątka Zmartwychwstania Pana, dlatego Wielki Post rozpoczyna się w środę, aby zachować liczbę 40.

Co do liturgii, idąc śladem biblijnej zachęty, post, modlitwa i jałmużna to możliwość wskazana przez samego Chrystusa, by właściwie przeżyć te 40 dni (Mt 6,1-6). W koś- ciele nie śpiewa się w ów czas w liturgii Alleluja, tylko wykonuje się inny tekst mówiący o nawróceniu, a na znak pokuty obowiązuje kolor fioletowy.

Ale najważniejszym zadaniem postu jest metanoia (gr.), czyli przemiana, nawrócenie człowieka do Boga i pojednanie się z bliźnimi, gdyż poprzez opanowanie siebie, czyli przez pracę nad wadami, słabościami i przyzwyczajeniami, można uzyskać duchową we- wnętrzną siłę. Kościół podsuwa różnego rodzaju sposoby osiągnięcia tego celu: zasłu- chanie się w Słowo Boże,czyli regularne czytanie Pisma Świętego,udział w rekolekcjach i nabożeństwach wielkopostnych, jak Droga Krzyżowa czy Gorzkie Żale (znane i prakty- kowane jedynie w Polsce i w polskim duszpasterstwie na świecie!), a także wstrzemięź- liwość w jedzeniu i piciu, unikanie zbytniej dekoncentracji poprzez rezygnację z zabaw, ograniczenie korzystania z Internetu, bawienia się Smartfonem lub oglądania telewizji. Można też w tym czasie zmniejszyć ilość jedzenia, zrezygnować z niektórych posiłków, odmówić sobie słodyczy, alkoholu czy palenia papierosów, być bardziej wrażliwym na potrzeby bliźnich (np.odwiedzenie chorych, pomoc biednym, dawanie jałmużny, zainte- resowanie się samotnymi, starszymi i słabymi ludźmi), okazać innym trochę bezintere- sowności, życzliwości oraz szlachetności serca, a czasem posłać przynajmniej uśmiech. Jakaż to olbrzymia paleta możliwości i ile duchowej korzyści! Nie musi się robić wszyst- kiego, wystarczy sobie wybrać choć jedno postanowienie, ale konsekwentnie przy nim wytrwać. Wówczas to ma sens, bo takie praktyki mają w rzeczywistości ukierunkować wiernych na odkrycie w nas Boga, skutecznie skłonić serca do dobrego, zachęcić do re- fleksji nad samym sobą, nad związkami z innymi, nad swoim zdrowiem, życiem, a przez to odkryć po raz kolejny wielkość Stwórcy i Jego w nas działanie.Chrześcijanin czyniąc tak naśladuje Chrystusa, który jest wzorem, wskazuje drogę postępowania, a przez to ubogaca nasze człowieczeństwo.W ten sposób partycypujemy w przesłaniu nauki Je- zusa, aby zmieniając siebie, zmieniać na lepsze świat. Wpatrując się w Mękę Pańską i kontemplując ją idziemy wraz z cierpiącym Synem Bożym, przechodzimy przez zmaga- nia i trudy życia do tajemnicy śmierci i zmartwychwstania. Nawrócenie i pokuta mają doprowadzić przez czyny zewnętrzne do wewnętrznej przemiany.

Zasiane w nas ziarno Bożej miłości ma w okresie Wielkiego Postu na nowo się odrodzić i zaowocować , przechodząc w czyn. Jest to zawrócenie z drogi, która często prowadzi do nikąd albo do zła, drogi utrudnionej zbytecznym balastem, który obciąża i zniewala. Jakie to potrzebne wiemy słysząc wokół o załamaniach, depresjach, utracie sensu życia i zagubieniu.Nawrócenie oznacza pojednanie z Bogiem, odwrócenie od zła, odnowienie przyjaźni ze Stwórcą, co przywraca poczucie bezpieczeństwa, wolności, miłości i rado- ści życia. Skrucha, wyrzeczenie się grzechów, przebaczenie innym i Sakrament Pokuty prowadzą do wewnętrznej odnowy. Dlatego Kościół zachęca wierzących do skorzystania z daru pojednania i przebaczenia w Spowiedzi św., przynajmniej raz w roku, w okresie wielkanocnym, tzn. od Środy Popielcowej do Niedzieli Zesłania Ducha Świętego (czyli dwa razy po 40 dni!).

Znajdźmy w naszej codzienności, często naznaczonej gonitwą, trudem wiązania końca z końcem, również i czas na chwilę refleksji, wyciszenie się i na to duchowe wzrastanie. Życzę wykorzystania tej szansy i owocnych dni Wielkiego Postu.


Rektor