Kilkanaście lat temu Jan Paweł II stwierdził: „W Kościele wybiła godzina laikatu”. W efekcie nowej wizji Kościoła po Soborze Watykańskim II zaczęto realizować jego wskazania i przemyślenia. W krajach zachodnich świeccy odgrywali w Kościele katolickim dużą rolę już przed II wojną światową. Najbardziej popularna i znana była Akcja Katolicka, która przetrwała w wielu krajach Europy aż do czasów dzisiejszych. Akcja Katolicka obrała sobie za cel kształcenie i pogłębianie socjalnej myśli, roli i odpowie- dzialności świeckich w duchu katolickich zasad. Ochronę praw pracowników reprezentowały chrześcijańskie związki zawodowe. Młodymi ludźmi zdobywają- cymi zawód zajął się wyniesiony niedawno na ołtarze ks. Adolf Kolping zakładając ruch nazwany od jego nazwis- ka Kolpingwerk, który odegrał znaczną rolę w  życiu społeczno-politycznym w Niemczech i częściowo rozwinął się również w Polsce. W okresie stalinizmu i komunistycznych zapędów uczyniono jednak wszystko, aby te ruchy znisz- czyć, ośmieszając i poniżając ich pozytywne aspekty. Cel został osiągnięty. Obecnie młodzi Polacy, nie tylko w kraju, ale i na obczyźnie, nie czują potrzeby budowania jedności i zaanga-żowania w różnego rodzaju działal- ność. Na pewne zobojętnienie i niezrozumienie idei ruchów i stowarzyszeń religijnych wśród rodaków rozsianych po całym świecie skarżą się niemal wszyscy duchowni i aktywni działacze. W tutejszym natomiast społeczeńst- wie wszelkiego rodzaju stowarzyszenia i organizacje są wysoko cenione. Świadczą one o społecznej świadomości ludzi i ich odpowiedzialności za wspólne dobro. Jedną z form zaangażowania się świeckich w pracę dla ogółu są rady pa- rafialne, składające się z osób gotowych do współpracy z księdzem dla dobra polskojęzycznego duszpasterstwa. Mamy na to w ośrodkach Polskiej Misji Katolickiej na terenie Niemiec wiele pozytywnych przykładów, że współpraca między duszpasterzem i radą parafialną układa się bardzo dobrze i jest owocna, że następuje wzajemna wymiana doświadczeń, co jest z pożytkiem dla całej parafii. Rada wraz z duszpaste- rzem stanowi twórczy team odpowie- dzialny za całokształt życia religijnego i różnych aktywności. Członkowie rady powinni pilnie obserwować życie parafii, aby wypracować nowe koncepcje i rozszerzyć pola działania mające na celu jej ożywienie. Rady parafialne mają służyć pomocą kapłanom, którzy odpowiadają za wspólnotę przed lokalnym biskupem. Tak widział rolę świeckich w Kościele Jan Paweł II. W sytuacjach decydujących ksiądz nie pozostaje sam, lecz ma obok siebie ludzi, którzy wspierają go własnym doświadczeniem i pomagają w rozwiązaniu takich czy innych problemów. Zadaniem rady jest doradztwo, a nie rządzenie. Błędem jest, jeżeli świeccy usiłują przejąć rolę księdza lub gdy ksiądz staje się bardziej robotnikiem niż duchowym inspiratorem i przewodnikiem wspólnoty. Wśród członków rady powinni znajdować się przedstawiciele różnych grup wiekowych, zawodowych, a nade wszystko reprezentanci punktów, w któ- rych odprawiane są nabożeństwa w języku polskim. Wybory do rad parafialnych dokonywane są według przepisów określonych w poszczególnych diecezjach niemieckich, na terenie których działają nasze misje. Ze względu na rozległość terenu niektórych misji (często ponad 100 km) niełatwo jest poznać i dobrze ocenić kandydatów do rady. Kościół nie rządzi się prawami demokratycznymi (jest hierarchiczny), lecz je akceptuje, jednak demokracja nie jest metodą wyborów i działań kościelnych. Nie zawsze jest to właściwie pojmowane i dlatego często dochodzi do nieporozumień, wzajemnych żalów i pretensji. Rady parafialne powinny ciągle się dokształcać uczestnicząc w spotkaniach opartych na modlitwie i rozważaniu Pisma św.  Dlaczego o tym piszę? W najbliż- szym czasie odbywać się będą wybory do rad parafialnych na terenie Niemiec i wiele osób w swoim zatroskaniu i dobrej woli zaangażowania w działalność chciałoby poznać kryteria wyboru, oczekiwania i sposób działalności rad przy naszych Polskich Misjach. Życzylibyśmy sobie, aby członkami rad zostali ludzie nie tylko wykazujący dobrą wolę, ale przede wszystkim kompetentni, chętni do współpracy, otwarci na głos innych, umiejący dostrzegać potrzeby parafii, mający na celu dobro ogółu i swojej Misji.